مجوزهای کار سنگاپور به‌زبان ساده: Employment Pass، S Pass و Work Permit

MOM بر اساس حقوق، سطح تخصص و بخش کاری، چند نوع مجوز کار صادر می‌کند. آستانه حقوق، سهمیه و مسیر درخواست برای هر مجوز متفاوت است. این مجوزها با ویزای ورود کوتاه‌مدت و Form 14A فرق دارند؛ ویزای ورود زیر نظر ICA است و اجازه کار در سنگاپور نمی‌دهد.

MOM برای بعضی فعالیت‌های کوتاه‌مدت معافیت از مجوز کار دارد. پیش از اتکا به معافیت، نوع فعالیت مجاز و شروط اطلاع‌دادن به MOM را بررسی کنید؛ ویزای ورود عادی به‌تنهایی حق کار ایجاد نمی‌کند.

یک نکته تقریباً در میان همه مجوزهای کار ثابت است: کارفرمای شما (یا نماینده‌ای منصوب‌شده) برای شما درخواست می‌دهد، نه خودِ شما. MOM آستانه‌های حقوقی، سهمیه‌ها، levy و زمان‌بندی‌ها را به‌روزرسانی می‌کند؛ این صفحه را نقشه مسیر بدانید و پیش از اتکا به هر عدد، صفحه eligibility یا Self-Assessment Tool فعلی MOM را بررسی کنید.

نقش تخصصی، مدیریتی یا اجرایی که بتواند شرط حقوق و ارزیابی COMPASS را برآورده کند معمولاً به Employment Pass نزدیک است. نقش ماهر یا فنیِ سطح میانی ممکن است S Pass باشد، اما سهمیه و عوارض کارفرما هم باید جا داشته باشد. کار نیمه‌ماهر در یک بخش تأییدشده می‌تواند Work Permit باشد و علاوه بر کارفرما، به شغل، بخش و کشور مبدأ وابسته است.

برای بنیان‌گذار، استعداد برجسته یا مسیر مستقل‌تر، EntrePass، ‏ONE Pass یا PEP را جداگانه بررسی کنید. نام مجوز را بر اساس بسته فروش انتخاب نکنید؛ کارفرما باید شغل واقعی را با شرایط زنده MOM و ابزار ارزیابی مربوط تطبیق دهد.

Employment Pass برای متخصصان، مدیران و کارگزاران خارجی است. این مجوز بالاترین سنجه حقوقی را در میان مسیرهای اصلی کارمندی دارد و MOM آن را بر اساس سن و بخش کاری می‌سنجد. سهمیه‌ای برای دارندگان EP وجود ندارد، اما درخواست باید از ارزیابی COMPASS هم بگذرد، مگر اینکه مشمول معافیت رسمی باشد — چارچوبی امتیازی که حقوق، مدارک تحصیلی، تنوع نیروی کار کارفرما و میزان حمایت آن از استخدام نیروی محلی را امتیازدهی می‌کند.

از آنجا که COMPASS مشخصات کارفرما را می‌سنجد، دو داوطلب با حقوق یکسان می‌توانند نتایج متفاوتی بگیرند. کارفرما از طریق MOM درخواست می‌دهد؛ پیش از برنامه‌ریزی بر اساس یک تاریخ مشخص، صفحه فعلی زمان پردازش MOM را بررسی کنید.

S Pass کارکنان با مهارت متوسط مانند تکنسین‌ها و متخصصان همکار را پوشش می‌دهد. سنجه حقوقی آن از EP پایین‌تر است، اما همچنان توسط MOM بر اساس سن و بخش کاری به‌روزرسانی می‌شود. S Pass دو قید دارد که EP ندارد: یک سهمیه، که به‌صورت سقف نسبت وابستگی بیان می‌شود و محدود می‌کند که یک شرکت نسبت به کارکنان محلی خود چه تعداد کارگر خارجی می‌تواند استخدام کند، و یک عوارض ماهانه که کارفرما می‌پردازد. باز هم، کارفرما درخواست را ثبت می‌کند.

Work Permit برای کارگران نیمه‌ماهر در بخش‌های تأییدشده است — ساخت‌وساز، کشتی‌سازی دریایی، فرآوری، تولید و خدمات. این فشرده‌ترین مجوز از نظر مدیریت است: کارفرمایان به سهمیه‌های بخشی، عوارض و، برای برخی بخش‌ها، قواعدی درباره اینکه کارگران از کدام کشورهای مبدأ می‌توانند بیایند، مقید هستند. این مجوز بر پایه حمایت کارفرما بنا شده است، نه درخواست فردی.

چند مجوز خارج از مسیر استاندارد کارمندی قرار می‌گیرند. EntrePass برای کارآفرینانی است که کسب‌وکاری نوآورانه یا با پشتوانه سرمایه‌گذاری خطرپذیر را در سنگاپور راه‌اندازی و اداره می‌کنند. ONE Pass (Overseas Networks & Expertise Pass) افراد با درآمد بسیار بالا و استعدادهای برجسته را هدف می‌گیرد و، به‌طور غیرمعمول، به یک کارفرمای واحد وابسته نیست. Personalised Employment Pass (PEP) برای دارندگان EP با درآمد بالا یا متخصصان خارجی است که خواهان مجوزی هستند که هنگام تغییر شغل با خودشان باقی بماند. هر کدام آستانه و شرایط خاص خود را در mom.gov.sg دارند.

برای بیشتر مجوزها، کارفرما یا یک نماینده استخدامی منصوب‌شده درخواست را از طریق درگاه آنلاین MOM ثبت می‌کند. اگر تأیید شود، MOM یک تأییدیه اصولی (IPA) صادر می‌کند؛ سپس کارگر وارد کشور می‌شود و صدور مجوز را تکمیل می‌کند، از جمله ثبت‌نام و دریافت کارت. هزینه‌های درخواست و صدور برای هر مجوز اعمال می‌شود و کارفرما آن‌ها را می‌پردازد.

برای Employment Pass و S Pass، نامه IPA تأییدشده ویزای یک‌بار ورود ازپیش‌تأییدشده برای ورود و تکمیل صدور مجوز است. پیش از خرید ویزای کوتاه‌مدت دیگر، بازه ورود، معاینه پزشکی و شرایط صدور در خود IPA را بخوانید. دارنده Work Permit باید IPA و الزامات ورود بخش کاری خودش را دنبال کند.

درخواست کاری در حال بررسی، اجازه ورود برای کار یا شروع کار نیست. MOM از کارفرما می‌خواهد ورود داوطلب Employment Pass یا S Pass را پس از تأیید ترتیب دهد. پس از صدور مجوز، نامه اطلاع‌رسانی معتبر MOM یا مجوز دیجیتال کار از سفر هنگام انتظار برای کارت پشتیبانی می‌کند؛ SG Arrival Card رایگان همچنان اظهارنامه جداگانه ورود است و اجازه کار نمی‌دهد.

برای تکنسینی که معیار فردی S Pass را دارد، هنوز باید کارفرما سهمیه خالی و آمادگی پرداخت عوارض را تأیید کند. همان داوطلب نزد شرکتی که سقف سهمیه‌اش پر است، صرفاً با ارائه مدارک بیشتر مسیر قابل‌ثبت پیدا نمی‌کند.

برای مدیر محصولی که حقوقش از کف EP عبور می‌کند، بررسی تمام نشده است؛ اگر معافیت رسمی اعمال نشود، کارفرما باید داده‌های خود و داوطلب را در ارزیابی COMPASS بسنجد. این دو مثال نشان می‌دهند چرا ویزای دیدار یا Form 14A جای هیچ‌یک از این تصمیم‌های MOM را نمی‌گیرد.

اگر برای کار به سنگاپور می‌روید، نخستین گام عملی برای مجوز کارفرمامحور این است که کارفرما را مشخص و دسته متناسب با نقش و متقاضی را تأیید کنید. صفحات MOM مرجع شرایط فعلی هستند. ما مجوزهای کار را ثبت نمی‌کنیم. فقط در یک پرونده ویزای ورود برای سفر کوتاه واقعی و جداگانه می‌توانیم کمک کنیم؛ آن هم وقتی سفر در چارچوب قواعد فعلی بازدیدکنندگان ICA و MOM باشد و گذرنامه به ویزا نیاز داشته باشد.